VincentHunink



HOME VERTALINGEN | ALLE PUBLICATIES | INDEX | CONTACT





 

 

 


TACITUS
Het leven van Agricola
De Romeinen in BrittanniŽ

vertaald en toegelicht door Vincent Hunink
Athenaeum-Polak & Van Gennep, Amsterdam 2016

ISBN 978 90  253 0429 4; 95pp. Ä 9,99


 


 

Hij was actief in BrittanniŽ, waar hij Romes macht wist te consolideren en sterk uit te breiden. Zijn expedities voerden hem tot in onbekende contreien als Ierland en Schotland. Gnaeus Julius Agricola (40-93), succesvol Romeins generaal en gouverneur, jarenlang vertrouweling van de Romeinse keizers Vespasianus en Domitianus. En schoonvader van de grote geschiedschrijver Cornelius Tacitus.

In een van zijn vroegste teksten beschrijft Tacitus (ca. 56-117) het leven en werk van Agricola. Vol trots over diens prestaties. En vooral: vol bitterheid over wat zijn schoonvader is aangedaan. Want Domitianus misgunde Agricola ten slotte de eer van zijn werk en haalde hem terug naar Rome, waar hij geen rol van betekenis meer speelde. Een onrecht dat Tacitus deels wil goedmaken met zijn indringende biografie. Geschreven voor de eeuwigheid, maar tegelijk zijn meest persoonlijke boek. Het laat de diepste drijfveren van zijn schrijverschap zien.

In deze aparte uitgave is de vertaling van Vincent Hunink uit 2000 geheel herzien en op talloze punten veranderd. Met name de stijl volgt nu meer het model van de recente vertalingen van de HistoriŽn en het Tacitus-boek over de Romeinen in GermaniŽ.

Ook is een uitvoerig register van namen toegevoegd.


 




FRAGMENT



 



Eerste zomer, 77

 

(18) In deze toestand, dit oorlogsverloop trof Agricola BrittanniŽ aan na zijn oversteek. Midzomer inmiddels, en alsof de campagne al werd gestaakt richtten de soldaten zich op rust en gemak, de vijand op een kans.

 

 

Niet lang voor zijn komst hadden de Ordovices een op hun terrein gelegen ruitereenheid vrijwel tot de laatste man vernietigd, daad die de provincie in beroering had gebracht. Lieden die voelden voor oorlog roemden dit voorbeeld en wachtten af hoe de nieuwe gouverneur zou reageren.

 

 

En AgricolaÖ Met de zomer haast ten einde, de gelederen verspreid over de provincie en soldaten die het rustseizoen al aangebroken achtten − vertragende en belemmerende factoren als hij oorlog begon Ė, terwijl de meesten opteerden voor 'verdachte gebieden in de gaten houden', besloot hij het gevaar te trotseren.

 

 

Hij bundelde legioenseenheden plus een beperkt aantal hulptroepen. Aangezien de Ordovices zich niet op vlak terrein waagden voerde hij de slaglinie de heuvels in, zelf aan het hoofd van de colonne, om de rest ook moed te geven zo'n risico het hoofd te bieden. Nagenoeg de hele stam joeg hij de dood in.

 

 

Succes vraagt een vervolg, besefte hij, en de afloop van de eerste acties zou bepalend zijn voor afschrikking van de rest. Daarom richtte hij zijn aandacht op verovering van Angelsey. (Paulinus was bij zijn bezettingsactie teruggeroepen vanwege het nationale Britse oproer, ik vermeldde het eerder.) Maar zoals het gaat bij geÔmproviseerde plannen, ontbrak het aan schepen. Inzicht en volharding van de generaal vonden de oversteek.

 

 

Hij liet alle bagage afleggen en stuurde vervolgens een zeer selecte groep hulptroepen onverwachts vooruit, mannen die de ondiepten goed kenden en van huis uit de zwemkunst meester waren, waarmee ze tegelijk zichzelf, hun wapens en paarden in veiligheid konden brengen. De vijanden waren met stomheid geslagen, zij verwachtten een vloot, schepen, operaties op zee. Niets was bezwaarlijk of ondoenlijk, geloofden ze, voor mensen die zů de oorlog ingingen. Verzoek om vrede, daarom, en overgave van het eiland.

 

 

Agricola's reputatie werd glansrijk en groot. Al bij zijn aankomst in de provincie, een tijd die anderen besteden aan pronken en azen op eerbetoon, had hij gekozen voor inspanning en gevaar. En nu liet hij zich niet voorstaan op de gunstige ontwikkelingen, sprak niet van 'veldtocht' of 'zege' na beheersen van overwonnenen, zelfs een officieel overwinningsrapport liet hij achterwege. Maar juist dit wegwuiven van roem heeft zijn roem verruimd. Wat had een man die over zulke grote daden zweeg wel niet in petto voor de toekomst?





 x x
x x x 
x

 

 


 




RECENSIES




Uitvoerige bespreking van de tekst op Historiek.net door L a u r e n   v a n   Z o o n e n.
Conclusie:
'Wat blijft is een prettig leesbare biografie die bijzonder interessant is om exact dezelfde reden die Hunink aangeeft: we komen iets dichter bij de man Tacitus.'


full text: http://historiek.net/agricola-volgens-tacitus/


---


uit de bespreking van de tekst op http://www.hereditasnexus.com door W o u t e r v a n  D i j k :


"Hoewel Het leven van Agricola een beknopt boekje is, nog geen honderd paginaís, is er voor de geÔnteresseerde heel veel in te vinden. Het is een antieke beschrijving van land en volk van Keltisch BrittanniŽ, een levensbeschrijving van een aanzienlijke Romein, en een heel persoonlijk boek waarin Tacitus zijn eigen mening en opvattingen laat doorschemeren zodat de lezer een inkijkje krijgt in de denkwereld van een Romeinse intellectueel. Daarbij is de wijze waarop Vincent Hunink het boek uit het Latijn vertaald heeft prachtig. Het bondige proza heeft op deze manier veel zeggingskracht en de bij tijd en wijle bijzondere zinsopbouw van Tacitus heeft hij prachtig in het Nederlands weten weer te geven. Een grote aanrader!"


---


uit de bespreking door H e r m a n   S i m i s s e n   in:   S t r e v e n   84 (2017), 278-279
"(...) doel nu was, tot een betere weergave van deze stijl te komen, met name door de tekst puntiger te maken. Daarin is hij zeker geslaagd"


---


x




latest changes here:


 

 

 

HOME VH / vincenthunink.nl

(c) 2017 V. Hunink

copyright statement  / contact